چهره امیرالمومنین على (ع ) در آینه جنگ اُحُد
پس از جنگ بدر، جنگ اُحُد (در نیمه شوّال سال سوّم هجرت ) در كنار كوه احد (یك فرسخى مـدیـنـه ) واقـع شـد، عـلى (عـلیـه السـلام ) در ایـن جـنـگ پـرچـمـدار رسـول خـدا (صـلّى اللّه عـلیـه و آله و سـلّم ) بـود، هـمـانـگـونـه كـه در جنگ بدر، پرچم رسول خدا (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) در دست على (علیه السلام ) بود.
در جـنـگ اُحد ((لواء)) (یعنى پرچم كوچكتر از پرچم جنگ ) نیز (پس از شهادت مصعب ) به دست على (علیه السلام ) داده شد، بنابراین ، على (علیه السلام ) در این جنگ هم پرچمدار بیرق جنگ بود و هم پرچم كوچك (راهنما) در دستش بود.
در ایـن جنگ (در بخش آخر) همه مسلمین ، پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) را در صحنه تـنـهـا گـذاشـتـند و فرار كردند جز على (علیه السلام ) كه تنها با پیامبر (صلّى اللّه عـلیـه و آله و سـلّم ) در مـیـدان مـانـد، سـپـس گـروه انـدكـى از فـراریـان نـزد رسـول خـدا (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) بازگشتند، نخستین نفر از مراجعین ، عاصم بن ثـابت ، ابودُجانه و سهل بن حنیف بودند. و بعد طلحه به آنان پیوست . راوى حدیث (زید بن وهب ) مى گوید: به عبداللّه مسعود گفتم : در این وقت ابوبكر و عمر كجا بودند؟ گفت از ((فراریان بودند)) گفتم : عثمان كجا بود؟
گـفـت :((او رفـت و بـعـد از سـه روز بـازگـشـت ، رسول خدا (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) به او فرمود:
((لَقَدْ ذَهَبْتَ فِیها عَریضَةً؛ مسافت دور و درازى رفتى )).
ولى عـلى (عـلیـه السـلام ) هـمـچـنان ثابت قدم در میدان ماند، فرشتگان از ثابت قدمى او تعجّب كردند و جبرئیل در آن روز به سوى آسمان بالا مى رفت و مى گفت :
((لا سـَیـْفَ اِلاّ ذُوالْفـِقـارِ، وَلا فـَتـى اِلاّ عـَلىُّ؛ شـمـشـیـرى (كـه حـقّ شـمـشـیر را ادا كند) جزذوالفقار (شمشیر على (علیه السلام ) ) نیست . و جوانى (كه زیبنده جوانى باشد) جز على ( علیه السلام ) نیست )).
امیر مؤ منان على (علیه السلام ) در این جنگ ، بسیارى از مشركان را كشت و پیروزى در این جـنـگ ، بـه دسـت على (علیه السلام ) انجام گرفت ، چنانكه در جنگ بدر نیز پیروزى به دسـت او بود. و در میان اصحاب ، تنها على (علیه السلام ) بود كه در این جنگ به خوبى از امـتـحـان الهـى قـبول شد و به نیكى ، صبر و استقامت نمود، در آن هنگامه اى كه قدمهاى دیـگـران لغـزیـد و لرزیـد، على (علیه السلام ) با شمشیرش سران شرك و گمراهى را كـشت . و نقاب اندوه را از چهره پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) برافكند و در اینجا بـود كـه جـبـرئیـل در مـیـان فـرشـتـگـان زمـیـن و آسـمـان ، از فـضایل على (علیه السلام ) سخن گفت و تقرّب تنگاتنگ على (علیه السلام ) در پیشگاه پـیـامـبـرِ راهنما (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) آشكار گشت ، تقرّبى كه (تا آن وقت ) از نظر عامّه مردم پوشیده بود.
كشته شدگان دشمن به دست علی (ع) در جنگ احد
مـحـمـد بن اسحاق روایت كرده است كه : در جنگ اُحد، پرچمدار سپاه دشمن ، شخصى به نام ((طـلحـة بن ابى طلحه )) از خاندان ((عبدالدّار)) بود على (علیه السلام ) او را كشت ، سپس پسر او ((ابا سعید بن طلحه )) را (كه پرچمدار دوّم شده بود) كشت ، سپس برادر طلحه را كـه ((كـلده )) نـام داشـت كـشـت و بـعـد از او ((عبداللّه بن حمید)) به میدان آمد، (على ( علیه السـلام ) )او را نـیـز كـشـت ، سـپـس ((حـكـم بن اَخنس )) به میدان آمد و به دست على ( علیه السلام ) كشته شد.
بـعد از او ((ولید بن ابى حُذیفه )) و سپس برادر او ((اُمیة بن ابى حذیفه )) و ((اَرْطاة بن شرحبیل )) و ((هشام بن امیه )) و ((عمرو بن عبداللّه و بشر بن مالك و صَوْاءب (غلام خاندان عبدالدّار))) یكى پس از دیگرى به دست با كفایت على (علیه السلام ) به هلاكت رسیدند. و فـتـح و پـیـروزى بـه دست على (علیه السلام ) انجام گرفت و مسلمین (فرارى ) پس از گـریـز، نزد پیامبر( صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) بازگشتند و به دفاع از آن حضرت پـرداخـتـنـد و سـرزنـش خـداونـد همه آنان را ـ به خاطر فرارشان ـ فرا گرفت ، جز على (علیه السلام ) كه از این بحران خطیر سرافراز بیرون آمد.
سایت جامع سربازان اسلام
پس از جنگ بدر، جنگ اُحُد (در نیمه شوّال سال سوّم هجرت ) در كنار كوه احد (یك فرسخى مـدیـنـه ) واقـع شـد، عـلى (عـلیـه السـلام ) در ایـن جـنـگ پـرچـمـدار رسـول خـدا (صـلّى اللّه عـلیـه و آله و سـلّم ) بـود، هـمـانـگـونـه كـه در جنگ بدر، پرچم رسول خدا (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) در دست على (علیه السلام ) بود.
در جـنـگ اُحد ((لواء)) (یعنى پرچم كوچكتر از پرچم جنگ ) نیز (پس از شهادت مصعب ) به دست على (علیه السلام ) داده شد، بنابراین ، على (علیه السلام ) در این جنگ هم پرچمدار بیرق جنگ بود و هم پرچم كوچك (راهنما) در دستش بود.
در ایـن جنگ (در بخش آخر) همه مسلمین ، پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) را در صحنه تـنـهـا گـذاشـتـند و فرار كردند جز على (علیه السلام ) كه تنها با پیامبر (صلّى اللّه عـلیـه و آله و سـلّم ) در مـیـدان مـانـد، سـپـس گـروه انـدكـى از فـراریـان نـزد رسـول خـدا (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) بازگشتند، نخستین نفر از مراجعین ، عاصم بن ثـابت ، ابودُجانه و سهل بن حنیف بودند. و بعد طلحه به آنان پیوست . راوى حدیث (زید بن وهب ) مى گوید: به عبداللّه مسعود گفتم : در این وقت ابوبكر و عمر كجا بودند؟ گفت از ((فراریان بودند)) گفتم : عثمان كجا بود؟
گـفـت :((او رفـت و بـعـد از سـه روز بـازگـشـت ، رسول خدا (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) به او فرمود:
((لَقَدْ ذَهَبْتَ فِیها عَریضَةً؛ مسافت دور و درازى رفتى )).
ولى عـلى (عـلیـه السـلام ) هـمـچـنان ثابت قدم در میدان ماند، فرشتگان از ثابت قدمى او تعجّب كردند و جبرئیل در آن روز به سوى آسمان بالا مى رفت و مى گفت :
((لا سـَیـْفَ اِلاّ ذُوالْفـِقـارِ، وَلا فـَتـى اِلاّ عـَلىُّ؛ شـمـشـیـرى (كـه حـقّ شـمـشـیر را ادا كند) جزذوالفقار (شمشیر على (علیه السلام ) ) نیست . و جوانى (كه زیبنده جوانى باشد) جز على ( علیه السلام ) نیست )).
امیر مؤ منان على (علیه السلام ) در این جنگ ، بسیارى از مشركان را كشت و پیروزى در این جـنـگ ، بـه دسـت على (علیه السلام ) انجام گرفت ، چنانكه در جنگ بدر نیز پیروزى به دسـت او بود. و در میان اصحاب ، تنها على (علیه السلام ) بود كه در این جنگ به خوبى از امـتـحـان الهـى قـبول شد و به نیكى ، صبر و استقامت نمود، در آن هنگامه اى كه قدمهاى دیـگـران لغـزیـد و لرزیـد، على (علیه السلام ) با شمشیرش سران شرك و گمراهى را كـشت . و نقاب اندوه را از چهره پیامبر (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) برافكند و در اینجا بـود كـه جـبـرئیـل در مـیـان فـرشـتـگـان زمـیـن و آسـمـان ، از فـضایل على (علیه السلام ) سخن گفت و تقرّب تنگاتنگ على (علیه السلام ) در پیشگاه پـیـامـبـرِ راهنما (صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) آشكار گشت ، تقرّبى كه (تا آن وقت ) از نظر عامّه مردم پوشیده بود.
كشته شدگان دشمن به دست علی (ع) در جنگ احد
مـحـمـد بن اسحاق روایت كرده است كه : در جنگ اُحد، پرچمدار سپاه دشمن ، شخصى به نام ((طـلحـة بن ابى طلحه )) از خاندان ((عبدالدّار)) بود على (علیه السلام ) او را كشت ، سپس پسر او ((ابا سعید بن طلحه )) را (كه پرچمدار دوّم شده بود) كشت ، سپس برادر طلحه را كـه ((كـلده )) نـام داشـت كـشـت و بـعـد از او ((عبداللّه بن حمید)) به میدان آمد، (على ( علیه السـلام ) )او را نـیـز كـشـت ، سـپـس ((حـكـم بن اَخنس )) به میدان آمد و به دست على ( علیه السلام ) كشته شد.
بـعد از او ((ولید بن ابى حُذیفه )) و سپس برادر او ((اُمیة بن ابى حذیفه )) و ((اَرْطاة بن شرحبیل )) و ((هشام بن امیه )) و ((عمرو بن عبداللّه و بشر بن مالك و صَوْاءب (غلام خاندان عبدالدّار))) یكى پس از دیگرى به دست با كفایت على (علیه السلام ) به هلاكت رسیدند. و فـتـح و پـیـروزى بـه دست على (علیه السلام ) انجام گرفت و مسلمین (فرارى ) پس از گـریـز، نزد پیامبر( صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ) بازگشتند و به دفاع از آن حضرت پـرداخـتـنـد و سـرزنـش خـداونـد همه آنان را ـ به خاطر فرارشان ـ فرا گرفت ، جز على (علیه السلام ) كه از این بحران خطیر سرافراز بیرون آمد.
سایت جامع سربازان اسلام
جنگ احد،احد،علی در جنگ احد،حضرت علی در جنگ احد،مولا در جنگ احد،امام علی در جنگ احد،امیرالمومنین در جنگ احد،امیرالمومنین علی در جنگ احد،حیدر در جنگ احد،حیدر کرار در جنگ احد،جنگ در اسلام،اسلام و جنگ،جنگ اسلامی،جنگ های مسلمانان،جنگ اسلام و کفر،جنگ جنگ تا پیروزی،جنگ های صدر اسلام،در جنگ احد چه گذشت،در جنگ احد چه گذشت؟،شهدای احد،حمزه،حضرت حمزه،حمزه سید الشهدا،سید الشهدا
